KAINH ΔΙΑΘΗΚΗ

 

Η ΘΕΟΤΟΚΟΣ ΜΑΡΙΑ

 

Η Θεοτόκος Μαρία στο Πρωτευαγγέλιο

 

Στο "Πρωτευαγγέλιο" γινόταν λόγος για κάποια αγιότατη Παρθένο που θα 'φερνε στον κόσμο το Σωτήρα και Λυτρωτή. Στο πρόσωπο της Παρθένου αυτή η πανάρχαια, ελπιδοφόρα προφητεία γίνεται πραγματικότητα. Γιατί από τη Θεοτόκο θα γεννηθεί «Αυτός» που θα συντρίψει τον πονηρό και τα έργα του και θα φέρει στον κόσμο την Βασιλεία του Θεού.

 

 

Η Παναγία και το «πλήρωμα του χρόνου»
(Ψαλμ. 84,12).

 

Όλη η « Ιερά Ιστορία» με τον Αδάμ και την Εύα, το Νώε, τον Αβραάμ και το λαό του Ισραήλ, μοιάζει με πορεία που πάει να συναντήσει τη Θεοτόκο, την Παρθένο που θα γίνει η σκάλα, για να κατέβει ο Θεός στη γη. Γι' αυτό πολλά θαυμαστά γεγονότα μέσα στην ιστορία του λαού του Θεού (όπως η κιβωτός του Νώε, η βάτος που είδε ο Μωυσής, η στάμνα με το μάννα, η ράβδος του Ααρών που βλάστησε και τόσα άλλα) προεικονιζουν την Παρθένο. Προς Αυτήν κατευθύνεται η ιστορία, με όλες τις παρεμβάσεις του Θεού για τη σωτηρία του κόσμου.

Και «όταν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, έστειλε ο Θεός το Γιο Του να γεννηθεί από μία γυναίκα (Γαλ. 4,4}. Για να 'ρθει ο Θεός στον κόσμο ήταν ανάγκη να βρεθεί τόπος άγιος, ένας ναός ολοκάθαρος, πού μέσα σ' αυτόν να κατοικήσει ο Θεός. Με τη γέννηση της Παναγίας, ήρθε «το πλήρωμα του χρόνου», γιατί η Ιστορία και η ανθρώπινη φύση έφτασαν στο σημείο να δώσουν τον καλύτερό τους καρπό: Εκείνην που θα γινόταν το κατοικητήριο του Θεού. Τότε η φιλανθρωπία και η αγάπη του Θεού «έκλινε τους ουρανούς» και κατέβηκε ο Χριστός στον κόσμο μας, η Αλήθεια και η Ζωή.

 

 

Τα Γενέθλια και τα Εισόδια της Θεοτόκου

 

Γονείς της Θεοτόκου ήταν ο Ιωακείμ και η ’ννα. Κατάγονταν και οι δυο τους από τη ρίζα και το γένος του Δαβίδ και ήταν άνθρωποι ευσεβείς και δίκαιοι. Όμως είχαν γεράσει χωρίς να 'χουν κάνει παιδί και αυτό τους έθλιβε την καρδιά. Αλλά ο Θεός βράβεψε τις προσευχές και τη βαθιά τους ευσέβεια. Τους χάρισε μια ευλογημένη κόρη, που θα γινόταν αργότερα η μητέρα του Κυρίου μας. Η γέννηση της Θεοτόκου θυμίζει το παλιό θαύμα με τη ράβδο του Ααρών που βλάστησε. Σαν το ξερό και άκαρπο ραβδί έμοιαζε όλη η ανθρωπότητα. Και όπως το ξερό ραβδί του Ααρών κάποτε βλάστησε, έτσι και από το ανθρώπινο δέντρο βλάστησε, σαν αγνό λουλούδι, η Παναγία. Ο Ιωακείμ και η ’ννα, μαζί τους και όλη η ανθρωπότητα, ελευθερώνονται από τη «στειρότητα» που σκότωνε την ελπίδα τους, γιατί από τη Θεοτόκο θα ανατείλει «ο ήλιος της δικαιοσύνης, Χριστός ο Θεός ημών», που θα καταργήσει το θάνατο, όπως ψέλνουμε στο απολυτίκιο της γιορτής (8 Σεπτεμβρίου).  Ο Ιωακείμ και η ’ννα αποδείχτηκαν αληθινοί ευεργέτες του ανθρώπινου γένους. «Συνεργάστηκαν» και εκείνοι στη σωτηρία του κόσμου, αφού η γέννηση της Παναγίας ήταν το δώρο που τους χάρισε ο Θεός, ένα δώρο αντάξιο της αρετής τους.

Από πολύ μικρή ηλικία έφεραν ο Ιωακείμ και η ’ννα την Παναγία στο ναό, για να μείνει έκεί ώσπου να μεγαλώσει, σύμφωνα με την υπόσχεση που είχαν δώσει στο Θεό. Μέσα στο ναό έγινε η προετοιμασία της Παναγίας για τη μεγάλη αποστολή της. Σ' εποχή που το κακό μεσουρανούσε, εκείνη διατηρήθηκε απόλυτα καθαρή. Με τη χάρη του Θεού, την προσευχή, την ανάγνωση της Γραφής και την καλλιέργεια των αρετών, έγινε ο τύπος του αληθινού ανθρώπου, σ' όλη του την ομορφιά, όπως τον έφτιαξε ο Θεός. Έτσι ήρθαν στο φως όλα τα χαρίσματα του Θεού που μετά την αμαρτία είχαν βουλιάξει στα βάθη του ανθρώπου. Εκπροσωπώντας το ανθρώπινο γένος στην καλύτερη μορφή του, αληθινή «εικόνα του Θεού» έγινε η Παρθένος ένας χώρος πανάγιος, κατάλληλος να δεχτεί το Θεό που θα 'ρχόταν να γίνει άνθρωπος για να σωθεί ο κόσμος.

 

 

Η τιμή της Παναγίας στην Ορθόδοξη Εκκλησία

 

Η Εκκλησία μας, για να τιμήσει τη Θεοτόκο, έχει καθιερώσει πολλές γιορτές το χρόνο. Η Θεοτόκος βρίσκεται στην καρδιά της ορθόδοξης λατρείας μας. Στο ναό, η εικόνα της βρίσκεται πάντα πλάι στην ωραία πύλη, αριστερά, ενώ στην αντίστοιχη θέση στα δεξιά βρίσκεται η εικόνα του Κυρίου μας. Πάνω από την αγία Τράπεζα, στην κόγχη του ιερού, εικονίζεται με ανοιχτή την αγκαλιά ως πλατυτέρα των ουρανών. Σ' όλη την πατρίδα μας χιλιάδες Εκκλησίες είναι αφιερωμένες στη χάρη της. Γι' αυτήν γράφτηκαν τροπάρια με άφθαστη ομορφιά. Ζωγραφίστηκαν εικόνες, αληθινά αριστουργήματα, με την αγία της μορφή και δέχτηκαν προσευχές καί προσκυνήματα από πολλές γενιές πιστών. Στη Θεία Λειτουργία κάθε τόσο αναφέρεται το όνομα της Παναγίας που την παρακαλούμε να μεσιτεύει στον Υιό της για τη σωτηρία μας.

Είναι χιλιάδες οι πιστοί που τρέχουν κάθε χρόνο να ακούσουν με κατάνυξη τον Ακάθιστο Ύμνο ή τον Παρακλητικό κανόνα το Δεκαπενταύγουστο και έχουν την Παναγία αληθινή παρηγοριά, ελπίδα και προστασία ατη ζωή τους. Και όλοι αναθέτουμε την ελπίδα μας σ' Αυτήν: «Την κάθε ελπίδα σε Σένα εμπιστεύομαι, Μητέρα του Θεού, φύλεξέ με κατω από τη σκέπη σου».